Dom, 11 Xan 2026, 15:50
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos galegos

---

Domingo 11 de xaneiro de 2026 - Carreira Popular de Castro de Rei
CASTRO DE REI (Concello nº 153)

Despois de visitar moitos concellos a través do divertido e breve formato das San Silvestres e carreiras de Nadal, tocaba poñerse un dorsal de novo con todas as súas consecuencias. A primeira parada 'seria' de 2026 foi outra vez en Lugo, e non moi lonxe de Láncara: Castro de Rei. Un evento cunha excelente organización e con cronometraxe da Federación Galega de Atletismo.

O día comezou ben cedo, erguéndome un pouco antes das sete e media da mañá, para almorzar, vestirme e chegar con marxe desde Coruña. Tras unha horiña longa conducindo, aparquei preto do pavillón municipal de Castro de Ribeiras de Lea, recollín o dorsal e a bolsa para o gardarroupa, e subín ó bus que levaba ó punto de saída fronte a biblioteca de Castro de Rei. Na zona da saída, tocou saudar a uns camaradas das carreiras, poñerme o dorsal (coa axuda dunha corredora descoñecida que me deixou imperdibles tras esquecer os meus no coche) e deixar a bolsa coas miñas cousas.

Tras deixar o adestramento da maratón de Valencia e aínda convivindo cunhas molestias que estou tratando, era consciente de que non estaba en condicións de competir na zona nobre dunha carreira coma esta. Nas San Silvestres, sendo distancias máis curtas e sen unha competencia feroz, puiden coquetear con podios, pero aquí desde a saída sabía que non tiña moito que rañar. Inda así, fun co espírito de darlle zapatilla, pero con intención de baixar marchas en canto me notara sobrepasado.

Persoalmente, prefiro as carreiras de asfalto antes que os trails. Nas de asfalto, estou acostumado os 'sube e baixas' tan típicos de Galicia, sobre todo en distancias inferiores a 10 km. Nesta carreira, sendo de 15 km, sabía que non me ía atopar tan cómodo, e iso que o percorrido non tiña máis dificultade que sobrevivir a varias costiñas, a máis dura xa no comezo da carreira. Despois tratábase dun perfil con máis desnivel negativo que positivo, e todo por estrada comarcal. Foi unha sensación gratificante coñecer o percorrido, despois dos despistes vividos en Bueu e Láncara, e case toda a carreira fun só. No comezo fun cun pelotón de corredores ós que lle aguantei o ritmo nos 4 primeiros quilómetros e despois se afastaron, sen perdelos de vista.

Nos derradeiros quilómetros puiden subir un pouco o ritmo, e por 45 segundos non cheguei a completar os 14,8 km totais en menos dunha hora. Con todo, contento coas sensacións, co percorrido e coa organización. Por tramos, os refachos de vento foron un pouco molestos, pero tamén hai que agradecer que a choiva non fixo acto de presenza, e que o fresquiño foi bastante benevolente en comparación con outras citas invernais. Chegada a meta cun público moi riquiño e animado, e ata roscón de reis para meter algo no bandullo, nin tan mal!

Distancia: 14,8k | Desnivel: 123 m | Tempo: 1h 00m 45s | Ritmo: 4:06 /km | Posición: 33º (13º Cat. Máster A)

---

313 concellos por (per)correr - instagram.com/correndogalicia

Dom, 18 Xan 2026, 18:00
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos galegos

---

Domingo 18 de xaneiro de 2026 - Cross de Boborás
BOBORÁS (Concello nº 154)

Outro domingo que non fun a misa, e no que tocou unha longa viaxe no coche desde Coruña. Repetín a mesma ruta cara Amoeiro do mes pasado, pero nesta ocasión con parada no concello de Boborás. Un lugar que non tiña no meu radar, a pesar de que algúns veráns da miña infancia chegueinos a pasar en Carballiño, concello veciño que non está moi lonxe. Vivín todas as estacións climatolóxicas ata chegar ó destino, pero por sorte nada moi perigoso ó volante.

Tras aparcar e recoller o dorsal, fun saudando a algúns coñecidos doutras carreiras: o bo de Lucas co que xa cadrara no Trail da Carixa e no de Cea, ou á boa xente do club da Corrida das Cabras. Entre que son despistadísimo e, con tanto concello, perdo a conta da xente que vou coñecendo, non me decatara que con Iván xa falara en Antas de Ulla o verán pasado, e xa me avisou que se está cociñando un trail interesante en Xunqueira de Ambía, haberá que estar atento... Ademais de sacar unha foto para a lembranza, unha reporteira da TV local de Carballiño fíxose eco do meu proxecto, e tocou falar a cámara da aventura, agora que xa estou a tres concellos de chegar ó ecuador dos 313.

A pesar de que pintaba que sería unha mañá xélida, por sorte apareceu o sol e non fixo o frío que se agardaba. Quitei a camisa térmica e fun coa camiseta de manga curta, sen pasalo mal en ningún momento. Despois do discurso da alcaldesa para agradecer a presenza de tanto corredor, tomamos a saída e alá que arrincamos. Un cross de case 8 quilómetros cun percorrido de monte moi bonito, e con bastante alternancia de subidas e baixadas. Coma sempre, os primeiros metros sempre son un tanto frenéticos, e en canto comeza a complicarse o terreo, xa comezan a verse as cartas de cada un.

Estou nunha etapa onde o complicado é a xestión das expectativas. Desde finais de 2025, trala maratón de Valencia, estou nunha fase onde deixei de adestrar coa mesma frecuencia, na que arrastro molestias físicas e na que non perdo a cabeza polos podios (e inda por riba, esta semana estiven de dieta ata o xoves por unha proba médica). Pero ai! Teño o chip competitivo metido, e inda que sei que non estou no mellor momento de pelexar por podios, ó final acabo dando todo o que teño, inda que non sexa moito. Apertei sen perder a cabeza, e o meu obxectivo foi non poñerme a camiñar nun cross onde algunhas costas convidaban a tomalo como unha andaina. Ó final cheguei a meta en 15º posición a un ritmo de 4:17/km, satisfeito comigo mesmo sen escarallarme de todo.

Tras cruzar a meta, fun ó pavillón a petiscar empanada e chocolate quente con biscoito, e tras asearme no coche furtivamente, tirei para Coruña vendo que non tiña moito máis que facer. Unha visita fugaz e frutífera!

Distancia: 7,6k | Desnivel: 116 m | Tempo: 32m 25s | Ritmo: 4:17 /km | Posición: 15º (9º Cat. Séniors II)

---

313 concellos por (per)correr - instagram.com/correndogalicia

Lun, 19 Xan 2026, 10:00
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos galegos

---

Ten o seu aquel que comeces dicindo iso de "outro domingo sen ir a misa" . Digo porque realmente isto das carreiras ten moitísimo de liturxia, ritual e comunión. E se ademais toca ir por zona de paisaxe privilexiada (penso en sitios como Carnota), xa non hai mellor misa que esa.
En fin, moito ánimo nesa chegada ao ecuador do reto, e que as molestias non cheguen a lesións

Dom, 25 Xan 2026, 12:29
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos galegos

---

Meigalicix escribió:

Ten o seu aquel que comeces dicindo iso de "outro domingo sen ir a misa" . Digo porque realmente isto das carreiras ten moitísimo de liturxia, ritual e comunión. E se ademais toca ir por zona de paisaxe privilexiada (penso en sitios como Carnota), xa non hai mellor misa que esa. En fin, moito ánimo nesa chegada ao ecuador do reto, e que as molestias non cheguen a lesións

Graciñas, Meigalicix!! A verdade é que hai moitas carreiras en lugares impresionantes. O cross de Boborás pasaba por tramos de monte moi bonitos, e aparte do que comentas de Carnota, penso no trail de Cervo ou no de Mañón, na carreira das praias de Barreiros, nos ultras da Heroica Sacra ou nos 100 do Barbanza... Galicia é fermosa e poder descubrila a través das carreiras é un luxo. A ver se cadramos nalgunha delas!
--------------------------

Sábado 24 de xaneiro de 2026 - Memorial Eduardo Fernández Villamarín 'Negrín'
RÁBADE (Concello nº 155)

O Memorial Negrín celebrado en Rábade é para min canon absoluto das carreiras populares galegas. Abofé que cadaquén ten na súa cabeza expectativas distintas, pero para min reúne todo o básico que a converten nunha cita moi atractiva:

- Ubicación fácil de chegar (polo menos desde a perspectiva dos residentes en Coruña, pola A-6 e prácticamente pegada á saída correspondente da autovía) e facilísimo de aparcar (sitios de sobra moi preto do miolo da carreira).

- Distancia e percorrido asequible para todos os niveis. Dúas voltas nun percorrido de 3,4 km cun total que non chega a 7 quilómetros. Perfil bastante chanciño, pero que conta cunha longa recta cun chisco de desnivel e que ten a súa fama entre os participantes pola súa lonxitude, pero a pesar desta 'fatiga mental' non resulta tan traumática como pode parecer.

- Carreira cronometrada, inscrición de balde, horario cómodo (ás cinco da tarde), agasallo (nesta edición 2026 foron uns manguiños para combater o frío nos brazos) e avituallamento post-carreira con auga, mazás e barriñas. E para os máis pros, premios en metálico para os primeiros clasificados, trofeos no podio e ata un sorteo entre os 20 primeiros para ter dorsal na Behobia.

- E detalles alleos á organización da carreira (pero esenciais na experiencia do corredor), Rábade está en festas, polo que dependendo da hora de chegada, podes asistir á sesión vermú coa carpa, palco e bochinche pegado á saída da carreira. E ademais, tamén está a cafetería Ágora pegada á saída con bastante espazo para facer tempo antes de carreira, nunha época onde o frío e as chuvias aínda están presentes.

Explicado todo isto, pouco máis podo contar na crónica. Esta carreira de Rábade foi das poucas que sorteou a cancelación polas distintas alertas climatolóxicas desta fin de semana. E por sorte, no traxecto en coche non tiven máis dificultades que noutras carreiras desta época, e ata o ceo respectounos no momento da carreira e parou de chover despois de descargar ben forte nos minutos previos. Antes da carreira compartín café con David e Nia unha vez máis, e con outros camaradas das carreiras populares.

Decidín non ir co coitelo entre os dentes desde os primeiros compases, o que me levou a saír no pelotón durante os primeiros metros pola aglomeración de participantes (algo máis de 200) e como tiña intención de ir de menos a máis, puiden ir adiantando a outros corredores a medida que ía gañando espazo nos primeiros metros. Coincidín un tramo da carreira con Richi, compañeiro de aventuras Beerrunners noutra vida, e despois fun avanzando posicións. Ademais de sortear as zonas de auga, era impresionante un tramo cheo de fochancas que ata case parecía un cross de asfalto. E na temible 'recta infinita', ó estar acostumado a ter 'ritmo de martelo' nas costas de asfalto, ía superando outros participantes. Ó final completei os case sete quilómetros en 26 minutos, con satisfacción absoluta. E inda facendo esta carreira a un ritmo de 3:50/km, quedei no posto 48º, polo que a pesar do carácter popular desta carreira, o nivel chégalle ben.

Contento de tachar catro concellos neste mes de xaneiro (Láncara, Castro de Rei, Boborás e Rábade), e se non hai novos anuncios no calendario nin imprevistos, tocará agardar ó 14 de febreiro para marcar Barbadás. E xa coa rabia de que hai carreiras nos vindeiros meses que se pisan no calendario (como o 12 de abril a de Toques, á que non poderei asistir por inscribirme á marcha Ultreia), pero ninguén dixo que este reto ía ser fácil nin rápido de acadar...

Distancia: 6,8k | Desnivel: 20 m | Tempo: 25m 53s | Ritmo: 3:49 /km | Posición: 48º (11º EM)

---

313 concellos por (per)correr - instagram.com/correndogalicia

Lun, 16 Feb 2026, 0:31
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos

---

Sábado 14 de febreiro de 2026 - Castro Trail Xtreme
BARBADÁS (Concello nº 156) e TOÉN (Concello nº 157)

Despois de varias semanas de parón por distintos compromisos (e ausencia de concellos inéditos no calendario), por San Valentín de 2026 tocou amosar amor verdadeiro polas carreiras galegas. De novo, tocou unha longa viaxe en coche de case dúas horas para ir desde Coruña ata Barbadás, para o Castro Trail Xtreme. Unha cita que celebraba o Campionato Galego de Trail Running e que contaría coa presenza de grandes nomes galegos desta modalidade.

Espertei ás sete da mañá para chegar a Barbadás sobre as 9.30h e ter marxe para os habituais preparativos previos. Foi unha sensación indescritible VER O SOL despois dunha semana tan depresiva meteorolóxicamente. Despois de mastigar en Coruña refachos de vento que arramplaban contigo e chuvias de distintas intensidades, ía ser unha mañá fantástica.

Despois de aparcar sen problemas, cheguei á zona da saída xusto cando arrincaron ós participantes do trail longo. Recollín o dorsal, deixei a mochila no gardarroupa e quentei un pouco, correndo os meus primeiros metros da semana. Desde o sábado anterior non baixara a adestrar nadiña, tanto por outras ocupacións do día a día, como que as alertas meteorolóxicas dos días anteriores non o puxeron nada doado.

Na saída do trail curto coincidín unha vez máis con David e Nia, os cales non estrañaría que sumen o mesmo número de concellos (ou se cadra máis) dos que levo eu neste reto, e que aínda teñen pendente contabilizar. A saída foi unha boa subidiña dun quilómetro por asfalto desde o polideportivo municipal ata chegar a un camiño de monte. Nese tramo inda puiden aguantar ben o ritmo, pero en canto chegou a primeira baixada un pouco técnica, fun adiantado por varios corredores de todas as formas posibles.

Os trails é o que teñen: imprevisibles á hora de saber cal será o teu ritmo de carreira nin o dos teus competidores. Haberá quen estude ben o mapa e intentar calcular cando apretar máis o ritmo ou ser máis conservador, pero polo xeral hai bastante de sensacións durante o percorrido. E eu sendo máis corredor popular de asfalto que de monte (como moito, nas pistas de terra podo disimulalo), en canto hai unha baixada un pouco técnica, saco a bandeira branca e non teño reparo en deixar pasar os meus perseguidores para non facer tapón.

O Castro Trail chamoume a atención porque sen ser a distancia nin o percorrido máis difícil que teño feito por monte, non me atopei con moitas zonas na que puidera gozar de correr. Flipei porque bastantes tramos era transitar practicamente por un regato (cousa lóxica por como fora o clima previo), moita subida e baixada, e tramos moi bonitos pero que requirían ir ben concentrado para ver as balizas e non perderse do percorrido.

Os derradeiros dous quilómetros foron en baixada, coincidindo cos compases iniciais da proba, e despois de ir marchas baixas case toda a carreira en canto pisei asfalto puiden ir a fume de carozo por conservar folgos e ir por camiño sobre seguro. Tras cruzar a meta e hidratarme un pouco, resultoume un puntazo disfrutar dunha ducha con auga quente ben pretiño da chegada. Pasei polo coche a deixar a mochila e tras presenciar os podios, tocou desfrutar dunha exquisita empanada, callos, bica e grolos de cervexa.

De volta a Coruña, fixen a publicación pertinente no Instagram de CorrendoGalicia, e despois de semellante tute, tiven un 'agasallo' inesperado: comprobei na ruta de Wikiloc que había un pequeno treito de 200 metros que se adentraba no concello de Toén a altura do quilómetro 3. Confirmeino coa organización do Castro Trail que así fora sen ter problemas a nivel organizativo, e estupendo tachar dous concellos, sobre todo sendo da localización máis complicada para un residente en Coruña. Chegado o día, se hai quen non considera lexítimo este conteo, xa valorarei se ir á súa OCR Uros Race, pero consta en acta que pisei terras toenesas!

Distancia: 11,4k | Desnivel: 573 m | Tempo: 1h 25m 42s | Ritmo: 7:20 /km | Posición: 45º (17º EM)

---

313 concellos por (per)correr - instagram.com/correndogalicia

Lun, 16 Feb 2026, 12:49
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos

---

Aceptamos pulpo como animal de compañía jeje dámoscho por bo se pisaches terras teonesas, por suposto, un concello mais ... ou un concello menos
A seguir!

Lun, 16 Feb 2026, 17:26
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos

---

Moi hábil o de aplicar o sistema de "cruce de fronteiras"
Impresionate o ritmo que levas. Moito ánimo e que a chuvia te volva a perdoar para o seguinte concello

Lun, 16 Feb 2026, 17:51
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos

---

Graciñas, compas! Xa comentara aí atrás que estou preparado para todo tipo de auditorias de terceiros, que para completar este reto en modo purista/integrista, non me dá a vida!

Polo de agora, os criterios máis 'reprobables' é contabilizar andainas (nalgúns casos a única alternativa por concellos sen organización recente de carreiras) e tamén sumar concellos polos que pasa un percorrido, pero non forma parte da organización do evento (no meu caso, pasou co concello de Xove no trail A Fume de Carozo, Dodro nos 100 do Barbanza 2024 e agora Toén no Castro Trail)... peero literalmente si que percorrín eses concellos.

A saber se chegarei ós 313 e con que vías alternativas, pero se despois teño que repetir concellos 'convalidados' que rematen por organizar carreiras, sen problema

---

313 concellos por (per)correr - instagram.com/correndogalicia

Dom, 08 Mar 2026, 17:30
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos

---

Domingo 8 de marzo de 2026 - Encontro Feminino Bandexa-Oza dos Ríos
OZA-CESURAS (Concello nº 158)

Tras un par de semanas de parón obrigado, e inda lidiando cunhas molestias que non me impiden correr pero me teñen un tanto fastidiado, hoxe tocou marcar un concello moi pretiño de Coruña. Como non podía ser doutro xeito, volve a ser unha participación con certa controversia, pero: non son divertidas a controversias tan insignificantes como as dun reto como este?

No concello de Oza-Cesuras, desde hai uns anos existe unha quedada feminina promovida por Asaltamontes Female, unha asociación de trail running exclusiva para mulleres. Unha quedada non competitiva, pero que conta con servizos propios dunha carreira popular: dorsais, balizado do percorrido, servizo de bus ata o punto de saída, avituallamento, colaboración de Protección Civil... Moito traballo e mérito para organizar unha xornada especial, que ademais en 2026 coincidiu co 8-M, Día da Muller.

Inda que traballo uns niveis de tolemia e obsesión elevados para tachar canto antes concellos do meu mapa, parecíame demasiado forzado contactar coa organización nun evento exclusivo para mulleres. E iso que Oza-Cesuras é un concello no que hai que botar a vista bastante atrás no tempo para atopar unha carreira popular. Tiven a sorte de que a miña amiga Rocío, incansable fundadora de Marines, promotores do deporte inclusivo, dixo que necesitaba axuda para levar a súa filla Inés na joelette (cadeira de rodas adaptada ó monte), e que a presenza masculina estaría amnistiada, ademais de ser consciente do meu reto e a limitación que tiña para participar. Oportunidade de ouro para participar deste evento, e no que obviamente estaríamos nun segundo plano para non eclipsar a todas as participantes e protagonistas dun día tan sinalado e reivindicativo.

E así foi, unha carreira na que contei de novo coa compañía da miña amiga Sara e varios amigos e amigas do grupo Marines. Collemos o bus diante do concello de Oza-Cesuras, onde as mulleres recolleron o seu dorsal, e despois de agardar un anaco no centro social de Bandexa, fixemos unha activación previa á saída. Nesta quedada participaban tanto corredoras como andarinas, e os primeiros quilómetros foron de baixada frenética onde tocaba controlarse co carro. Ó chegar a zona pegada á beira do río, comezaba a aventura: tivemos moitas zonas bastante técnicas, sobre todo para ir cunha joelette, e menos mal que éramos bastantes mans para xestionar os tramos máis complicados con troncos caídos.

Finalmente, tras vivir un arranque explosivo e un tramo medio moito máis pausado, a zona final tocou apertar os dentes para superar dous quilómetros costa arriba que remataban de novo diante da casa do concello, onde collimos o bus. E en todo momento cunha organización de dez, con toda a xente atenta con nós, sorrindo e apoiando cada metro avanzado. Trala carreira, tocou asearse un pouco e brindar cunhas cañas unha nova aventura Marine. Unha xornada espléndida, e outro concello menos na lista!

Distancia: 10k | Desnivel: 223 m | Tempo: 1h 32m 38s | Ritmo: 09:12 /km | Non competitiva

---

313 concellos por (per)correr - instagram.com/correndogalicia

Lun, 16 Mar 2026, 0:25
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos

---

Domingo 8 de marzo de 2026 - Andaina Popular Senda Verde do Río Xares
A VEIGA (Concello nº 159)

Este fin de semana tocou vivir unha xornada marabillosa das que fan deste reto tan díficil, unha experiencia inesquecible. Meses atrás, en novembro de 2025, anunciouse unha andaina no concello de A Veiga, na comarca de Valdeorras. Tivo que aprazarse por mala climatoloxía, para o sábado 14 de marzo de 2026. Inda que o clima non acompañou de novo, decidiuse non dar unha nova data, xa que corría o risco de ter que cancelala definitivamente.

A mes vista, decidín anotarme e pedir consello a unha compañeira de traballo da zona, para saber onde durmir (entre Coruña e A Veiga hai algo máis de dúas horas e media en coche, e prefería non meterme un atracón de 6 horas ó volante nun só día). Anotarame á distancia longa de 34 km (unha volta circular ó pantano do río Xares) coa intención de ir sumando quilómetros cara o mes de abril, para participar na Ultreia e na Pontevedrada, marchas polo Camiño Portugués de +50 km e +65 km respectivamente.

O venres 13 pola tarde collín o coche para saír desde Coruña e, incluso levando o Maps posto no desvío crítico da autopista de Lugo e a de Santiago, despisteime e fun pola ruta equivocada para sumarlle 20 minutos a este traxecto de 2h 40min. Tiven tempo de abondo para recuperar a concentración mentres ía pasando por concellos xa tachados na miña lista: Ordes, Curtis, Quiroga, O Bolo... E outros tantos que aínda teño pendentes: Mesía, Monforte, Bóveda, A Rúa, Petín... Estaba preocupado se a estrada para chegar á Veiga sería complicada, pero nada máis lonxe da realidade. Unha vez instalado na habitación do hostal, din unha pequena volta polo núcleo do concello e comprobei que aínda quedan bares en 2026 con cañas a dous euros.

O sábado pola mañá madruguei sen alarma por ter a cabeciña a mil, e tiven tempo suficiente como para prepararme con calma, ir a recoller o dorsal, deixar a camiseta de agasallo no hostal e tomar un café antes da saída. A pesar de todas as dificultades co aprazamento e a ameaza de día chuvioso, inda houbo bastantes valentes dispostos a completar o percorrido tanto en bici como camiñando. Tratábase dunha andaina non competitiva, e non tiña nin idea de cantos participantes estarían dispostos a correr coma min. Ó dar a saída, vin a dous homes tirando forte desde o principio (seguramente a 4'30"/km, nada mal para comezar unha ruta con 34 km por diante), e seguín a súa estela.

Chegado o primeiro quilómetro xa enganchei con eles e foi unha decisión excelente. Ó final estivemos as algo máis de catro horas compartindo ruta, ritmo e conversación (co ritmo moitísimo máis relaxado que o quilómetro inicial: trotando, camiñando e acougando por momentos, menos mal!). Certo é que cada un de nós tiña distintos niveis de folgos e preparación, pero chegamos a un consenso para que ningún dos tres se quedara descolgado. Polo visto, eles xa se coñecían sendo de concellos veciños da zona e compartindo o mesmo club deportivo, pero non tiveron problemas en acollerme e falar todo tipo de temas. Todo isto co río Xares e a súa preciosa senda fluvial como telón de fondo.

O percorrido en sí mesmo era doado para corredores con certa experiencia nas patas, para tomalo como un adestramento de distancias longas. 34 quilómetros con +850 metros de desnivel, moitas subidas e baixadas consecutivas, algunha zona chanciña e treitos con lama. E un tramo final bordeando a praia fluvial do Coiñedo, unha zona moi bonita (e afectada pola subida do nivel do pantano). Chegamos ós metros finais con certo suspense por tardar en atopar a alguén que nos confirmase onde quedaba o pabillón, pero sen grandes dramas. Alí nos agardaba un caldo quentiño e delicioso, que non me resistín a repetir.

Despois dunha merecida ducha e de encher o bandullo con máis caldo e churrasco, a miña compañeira de traballo fíxome unha fantástica ruta pola zona, descubrindo lugares incríbles que merece moito a pena visitar. Anotade a Cántara da Moura e a Casa das Pedriñas para visitar en persoa, seguro que vos sorprende. E así, a metade da tarde do sábado, tocou coller o coche para ir a cumplir cunha visita familiar na Baña e dar por rematada outra pequena grande aventuriña runner.

Distancia: 34k | Desnivel: 853 m | Tempo: 4h 22m 24s | Ritmo: 7:14 /km | Non competitiva

---

313 concellos por (per)correr - instagram.com/correndogalicia

Dom, 29 Mar 2026, 15:38
Asunto: Re: Diario de Pepemanba e os 313 concellos

---

Domingo 29 de marzo de 2026 - Trail Pozo do Demo
VERÍN (Concello nº 160)

Hoxe foi un deses días nos que este reto se fixo (inda máis) costa arriba. Non pola carreira en si -a quen non lle gustan 14 km de trail polos montes de Verín?-, senón polo esforzo en todos os sentidos que supuxo aparecer na liña de saída. Imaxinade vivir en Coruña e ter que aparecer en Verín as 8.30h da mañá, nunha noite con cambio horario incluido. Sen oficio nin beneficio, todo polo vicio...

Estiven valorando varias posibilidades (durmir no piso dun familiar en Ourense, tantear uns camaradas das carreiras para baixar xuntos...) pero ó final a loxística máis 'cómoda' era durmir na casa, erguerme as 5.45h do domingo (coa nova hora, polo que realmente eran as 4.45h) e conducir máis de dúas horas para chegar sobre as 8.30h a Verín. Foi curioso comprobar que tanto en Coruña como en Verín había xente de troula pola rúa a esas horas. Os contrastes da xente que vive noite lungas e os que temos mañás eternas.

Todo o esforzo pagaba a pena, porque Verín recuperaba o seu trail do Pozo do Demo despois de varios anos sen celebrarse. No regulamento explicaban que o percorrido pasaría polos montes de Vilardevós, concello pendente na miña lista e ó que non lle coñecía carreira, polo que sería un excelente 2x1.

Aparquei preto do pavillón de deportes, para recoller o dorsal, e grazas a David e Nia, non necesitei percorrer os case 2 quilómetros entre ese punto e a liña de saída, no balneario de Cabreiroá. A primeira impresión foi dun ambiente moi familiar entre os corredores, probablemente case todos veciños da zona, e como non vimos ningún cartel na saída, temíamos que a organización igual non estivera moi preparada... En canto arrincamos, quedoume claro que era unha proba organizada con moito cariño, esforzo e perfectamente xestionada.

O frío que tivemos agardando pola saída desapareceu en canto chegamos ó monte. Os primeiros quilómetros eran pistas chanciñas, a miña especialidade, e tiven durante un tempo á cabeza de carreira á vista. Pero en canto comezaron as subidas e as baixadas, a miña política foi a de deixar pasar a quen quixera e puidera, para non bloquear a ninguén (e foron uns cantos). Pareceume unha zona preciosa e un trail que combinaba perfectamente tramos técnicos con outros para pistear a fume de carozo.

Foi simpático que no metade do trail, no km 7 unha persoa de organización facía un furado no dorsal de cada participante para o control de paso, moi tradicional todo. E cara o final da carreira, un participante bastante máis novo ca min, adiantoume mentres dicía: "Dalle, outro concello máis!". Son pequenos detalles, pero fai ilusión que este reto sexa coñecido por algúns corredores (nin idea de se será por verme coa camiseta nas carreiras, por ler este foro ou se segue a conta de Instagram).

Nos derradeiros 3 quilómetros finais, cando xa era prácticamente baixadas en pista, encargueime de subir marchas e devolver todos os adiantamentos anteriores, xa que o que me falta de xeito no monte, é o que teño de velocidade en pista. Na última recta co arco de meta á vista, ese rapaz que controlaba o meu reto e ó que lle devolvera o adiantamento, fixo un sprint final no que me quitou as pegatinas. É o que ten a xuventude, ven ben preparada!

Tras cruzar a meta, din conta do bocadillo e froita do avituallamento, e foi unha gozada comprobar que a auga da ducha era talmente dun pozo do demo. Abrasante, pero fantástica para recuperar temperatura nunha carreira no que xa meteramos os pes en pozas frías desde o primeiro quilómetro. Despois de despedirme de David e Nia, tocou outra longa viaxe en coche de volta a Coruña, por máis de dúas horas.

O epílogo da aventura de hoxe, agora que estou no ordenador, tras publicar a carreira en Instagram e redactar esta crónica, é que lamentablemente, por cuestión de 100-200 metros, non chegamos a pasar polo concello de Vilardevós. Así como no Castro Trail de Barbadás sumei de sorpresa Toén, toda esta aventura só serviu para tachar un concello, o meu nº 160 dos gloriosos 313.

Lectores de Ourense: se tedes amizades ou contactos que organicen carreiras na vosa fermosa provincia, por favor, pedide se poden ser en packs de 4 concellos ou máis, que senón non dou abasto!!

Distancia: 14,4k | Desnivel: 507 m | Tempo: 1h 33m 06s | Ritmo: 6:12 /km | Posición: 24º (18º Senior)

---

313 concellos por (per)correr - instagram.com/correndogalicia